Συντάκτης: georgepapa30

Η επιστήμη των Δημοσίων Σχέσεων είναι αυτή που θεμελίωσε το σύχρονο management ( διαβάστε το αντίστοιχο άρθρο μας http://bit.ly/iYFUgt ) .

Στα πορίσματα των πειραμάτων για την επιστήμη των Δημοσίων Σχέσεων βασίστηκαν , το Marketing , το Human Resource και κάθε κατεύθυνση του Management .

Στη Νέα Υόρκη , υπάρχει το Μουσείο των Δημοσίων Σχέσεων .

Στην ιστοσελίδα του μουσείου εντοπίσαμε ( εκτός από το σπάνιο υλικό ) βιβλιογραφία για τις Δημόσιες Σχέσεις , η οποία ανάγεται στις δεκαετίες του 1920 – 1930 – 1940 -1950 ……..

Σας την παραθέτουμε αποδεικνύοντας παράλληλα πως οι Δημόσιες Σχέσειςπροηγήθηκαν κάθε άλλης πρακτικής της επικοινωνίας , όσο και άν «αδιάβαστοι» επαγγελματίες , στελέχη σε υψηλές θέσεις , αναφέρουν πως οι Δημόσιες Σχέσεις είναι εφαρμογή του Marketing ή δήθεν στο οργανόγραμα της επιχείρησης οι Δημόσιες Σχέσεις υπάγονται στο Marketing .Ψεύδη και ανακρίβειες ( διαβάστε και το αντίστοιχο άρθρο μας http://bit.ly/lrSEWt ) .

Καλή «ανάγνωση»  :

• American Association of School Administrators.
  Public Relations for America’s Schools.
  Washington DC: AASA, 1950. 497 pages. 
• American Iron and Steel Institute.
  «Elements of a Steel Company’s Community Relations Program.»
  undated, 52 pages.  
• American Medical Association.
  County Medical Public Relatons Manual.
  1961. 126 pages.  
• Adams, Alexander B.
  Handbook of Practical Public Relations.
  New York: Thomas Y. Crowell Co., 1965. 327 pages.  
• Adams, William C.
  Media Guide for Academics
  Los Angeles: Foundation for American Communications (FACS), 1994. 72 pages.  
• Adult Education Association. Ed.
  Effective Public Relations.
  Chicago: AEA, 1957. 48 pages.  
• Albig, William.
  Modern Public Opinion.
  New York: McGraw-Hill, 1956. 518 pages.  
• Allen, Jon L.
  Not For Attribution
  Xlibris Corporatin, 1999. 226 pages.  
• American Institute of Banking.
  Bank Public Relations and Marketing.
  Homewood, IL: American Bankers Assn., 1967. 362 pages.  
• American Pharmaceutical Manufacturers Association.
  A Primer of Public Relations.
  New York: APMA, 1953. 90 pages. 
• Army, Department of.
  «Army Information Officers’ Guide.»
  1968. 85 pages. [2 copies]. 
• Army, Department of.
  «Public Information Officers’ Guide.»
  1954. 145 pages. 
• Arnoff, Craig E and Otis W, Baskin
  Public Relations: the Profession and the Practice.
  St.Paul, MN: West Publishing Co., 1983, 966 pages.  
• Ashford, Gerald.
  Everyday Publicity.
  New York: Law Arts, 1970. 90 pages.  
• Aspley, J. C. And L. F. Van Houten, ed.
  The Dartnell Public Relations Handbook.
  Chicago: Dartnell Corp, 1956. 1005 pages. [First edition].  
• Bagdikian, Ben H.
  The Effete Conspiracy and other Crimes by the Press.
  New York: Harper and Row, 1972. 158 pages.  
• Baker, John N.
  Your Public Relations are Showing.
  New York: Record Press, 1958. 312 pages.  
• Baldridge, Letitia.
  Of Diamonds and Diplomats.
  Boston: Houghton and Mifflin, 1968. 240 pages.  
• Barbour, Robert L. Ed.
  Who’s Who in Public Relations, 1959 Ð 1960.
  Meridian, NH: PR Publishing Co., 1959. 315 pages . 
• Baus, Herbert M.
  Public Relations at Work.
  New York: Harper and Bros. 1948. 242 pages.  
• Baus, Herbert M.
  Publicity in Action.
  New York: Harper and Bros. 1954. 335 pages.  
• Batchelor, Bronson.
  Profitable Public Relations.
  New York: Harper and Bros., 1938. 252 pages.  
• Batten, H.A.
  «Public Relations»
  [An address before Association of National Advertisers, Inc.]
  April 28, 1937. 40 pages. 
• Bent, Silas.
  Ballyhoo: The Voice of the Press.
  New York: Boni and Liveright, 1927. 398 pages.  
• Berman, Steve.
  How to Create your own publicity for Names, Products or Services and Get it for Free.
  New York: Frederick Fell, 1977. 140 pages.  
• Bernays, Edward L.
  Biography of an Idea: Memoirs of a Public Relations Counsel.
  New York: Simon and Schuster, 1965. 849 pages.  
• Bernays, Edward L.
  The Engineering of Consent.
  Norman, OK: U. of Oklahoma Press, 1955. 246 pages.  
• Bernays, Edward L.
  Public Relations.
  Norman, OK: U. of Oklahoma Press, 1952. 374 pages.  
• Bernays, Edward L.
  Your Future in Public Relations.
  New York: Richards Rosen Press, 1961. 158 pages. [First and revised editions]  
• Bernays, Edward L.
  «American Public Relations, A short history».
  Reprinted from «Gazette», Vol II, No 2. 1956. 9 pages. [Gift from the author]  
• Bernays, Edward L.
  Crystallizing Public Opinion.
  New York: Liveright, 1923. 1961 edition.  
• Beveridge, Ocsar M.
  Financial Public Relations.
  New York: McGraw-Hill, 1963. 364 pages.  
• Black, Samuel and Melvin L. Sharpe.
  Practical Public Relations.
  Englewood Cliffs,NJ: Prentice-Hall, 1983. 214 pages.  
• Bivins, Thomas
  Handbook for Public Relations Writing.
  Lincolnwood, IL:NTC Business Books. 1988. 287 pages.  
• Blum, Eleanor.
  Sources for Reference in the Mass Media.
  Urbana, IL: U of Illinois Press, 1961, 46 pages.  
• Blumenthal, L. Roy.
  The Practice of Public Relations.
  New York: The Macmillian Co., 1972. 278 pages. [autographed]  
• Blumenthal, Sidney.
  The Permanent Campaign.
  New York: Touchstone, 1980. 536 pages.  
• Boorstin, Daniel J.
  The Image. A Guide to Pseudo-events in America.
  New York: Harper and Row, 1961. 315 pages. 
• Bortin, Virginia.
  Publicity for Volunteers: A Handbook.
  New York: Walker, 1981. 159 pages.  
• Boyd, Malcolm.
  Crisis in Communication: A Christian Examination of the Mass Media.
  New York: Doubleday, 1957. 128 pages. 
• Brinkley, William.
  Don’t Go Near the Water.
  New York: Random House, 1956. 373 pages. [A novel about public affairs in the military during WW II].  
• Bristol, Jr., Lee H. Ed.
  Developing the Corporate Image.
  New York: Charles Scribner’s Sons, 1960. 298 pages. [Autographed].  
• Broom, Glen M and David M. Dozier.
  Using Research in Public Relations.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1990. 414 pages. plus manual.  
• Brown, J.A. C.
  Techniques of Persuasion
  Middlesex, Great Britain: Penguin, 1953. 325 pages.  
• Budd, Jr., John F.
  An Executive’s Primer on Public Relations.
  New York: Chilton, 1969. 233 pages.  
• Burnett, Verne.
  Solving Public Relations Problems.
  New York: B. C. Forbes and Sons, 1952. 174 pages.  
• Burnett, Verne.
  You and Your Public Relations.
  New York: Harper and Bros, 1943. 194 pages.[Second edition];
  1947. 204 pages [revised edition]  
• Burton, Paul.
  Corporate Public Relations.
  New York: Reinhold, 1966. 228 pages.  
• Butterfield, William H.
  Goodwill Letters that Build Business.
  New York: Prentice-Hall, 1940. 300 pages.  
• Butterfield, William H.
  How to use Letters in College Public Relations.
  New York: Harper and Bros., 1944. 182 pages.  
• Canetti, Elias.
  Crowds & Power.
  New York: Viking, 1966. 495 pages.  
• Canfield, Bertrand R.
  Public Relations.
  Homewood, IL: Richard D. Irwin, 1952. 691 pages.
  Revised edition, 1956. 691 pages.  
• Cantor, Bill.
  Experts in Action.
  Second edition. New York: Longman, 1989. 520 pages.  
• Center, Alan H. Ed.
  Public Relations Ideas in Action.
  New York: McGraw-Hill, 1957. 327 pages.  
• Center, Alan H. Ed.
  Public Relations Practices — Case Studies.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1975. 376 pages.  
• Childs, Harwood L.
  An Introduction to Public Opinion.
  New York: John Wiley, 1940. 152 pages.  
• Childs, Harwood L., Ed.
  «Pressure Groups and Propaganda».
  Special edition of The Annals of the American Academy of Political and Social Sciences. Vol 179. May 1935. 
• Cirino, Robert.
  Power to Persuade.
  New York: Pathfinder, 1974. 246 pages.  
• Clay, Roberta.
  Promotion in Print.
  Cranbury, NJ: Barnes, 1970. 94 pages.  
• Cohen, .Arthur C.
  Attitude Change and Social Influence.
  New York: Basis Books. 1964. 156 pages.  
• Cole, Robert S.
  The Practical Handbook of Public Relations.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1981. 213 pages.  
• Crouse, Timothy.
  The Boys on the Bus.
  New York: Ballantine, 1973. 402 pages.  
• Curtis, Alice Partlow.
  Is Your Publicity Showing?
  Princeton, NJ: D. Van Norstrand, 1949. 211 pages.  
• Cutlip, Scott M. Ed.
  A Public Relations Bibliography
  Madison, WI: U of Wisconsin Press, 1957. 313 pages;
  Second edition, 1965. 305 pages.  
• Cutlip, Scott M. and Allen H. Center.
  Effective Public Relations.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1952. 502 pages [First edition]
  Second edition: 1958. 450 pages
  Third edition: 1964. 512 pages
  Fourth edition: 1971. 701 pages
  Fifth edition: 1978. 612 pages
  Fifth edition revised: 1982. 612 pages. 
• D’Aprix, Roger.
  The Believable Corporation.
  New York: AMACOM, 1977. 211 pages.  
• Danielson, Wayne A and G.C. Wilhoit, Jr.
  A Computereized Bibliography of Mass Communication Research.
  U. of North Carolina, 1967, 399 pages.  
• Darrow, R. W., D. J. Forrestal and A. O. Cookman.
  Public Relation Handbook.
  Chicago: Dartnell, 1967. 944 pages.  
• Dartnell Corp.
  Improving the Content of the Employee Magazine.
  Chicago, undated, 110 pages.  
• DeLorenzo, Anthony G.
  «Public Reflections.»
  Reprint of undated talk. 16 pages.  
• Department of Defense.
  «Handbook for Stringers in the Armed Forces.»
  Fi. Benjamin Harrison, IN, 1978. 21 pages. 1978 and 1980 editions.  
• Department of Defense.
  «Radio and Television Manual»
  1971. 72 pages. 
• Department of Defense.
  «Public Affairs Department Handbook»
  1972 116 pages
  June 1979 edition, 300 pages.  
• Doob, Leonard.
  Public Opinion and Propaganda.
  New York: Henry Holt, 1948. 600 pages.  
• Douglas, George A.
  Writing for Public Relations.
  Columbus: Charles E. Merrill, 1980. 183 pages.  
• Dover, C.J.
  Effective Communications in Company Publications.
  Washington, DC: BNA Incorporated, 1959. 367 pages.  
• Efron, Edith.
  The News Twisters.
  New York: Manor Books. 1972. 355 pages.  
• Ewen, Stuart
  PR! A Social History of Spin
  New York: BasicBooks (HarperCollins), 1996. 480 pages.  
• Federal Trade Commission
  «Media Policy Session, Technology and Legal Change»
  Washington, DC, 1979. 150 pages.  
• Financial Public Relations Association.
  Yearbook.
  Chicago: FPRA, 1958. 666 pages;
  1962, 347 pages;
  1963, 393 pages.  
• Financial Public Relations Association.
  A Management Guide to Public Relations.
  Chicago: FPRA, 1963. 153 pages.  
• Fine, Benjamin.
  Educational Publicity.
  New York: Harper and Bros., 1951. 561 pages.  
• Finn, David.
  The Corporate Oligarch.
  New York: Simon and Schuster, 1969. 319 pages. 
• Fleuter, Douglas L.
  The Human Side of Business.
  New York: Exposition, 1972. 96 pages.  
• Freeman, John Leiper.
  The Political Process.
  Executive Bureau–Legislative Committee Relations.
  New York: Random House, 1965. 146 pages.  
• Fulbright, James William.
  The Pentagon Propaganda Machine.
  New York: Vintage Books, 1970. 166 pages.  
• Gaer, Joseph.
  The First Round.
  New York: Duell, Sloan and Pearce, 1944. 478 pages. [CIO PACs]  
• Gannett Center Journal.
  «The Opinion Makers»
  New York. Vol 3, No 2, Spring 1989. 168 pages.  
• Garrett, Paul.
  «Public Relations-Industryÿs No.1 Job»
  1938 speech delivered to American Association of Advertising Agencies. 32 pages.  
• Glemser, Bernard.
  The P.R. Girls.
  New York: Bantam Books, 1972. 316 pages. [A bad novel]  
• Gold, Vic.
  PR as in President.
  New York: Doubleday, 1977. 251 pages.  
• Gold, Vic.
  I Don’t Need you When Iÿm Right.
  New York: William Morrow, 1975. 218 pages.  
• Golden, Hal and Kitty Hanson.
  The Techniques of Working with the Press.
  Dobbs Ferry, NY: Oceana Publications, 1962. 232 pages.  
• Golden. L.L.L.
  Only by Public Consent.
  New York: Hawthorn Books, 1968. 386 pages.  
• Goldman, Eric F.
  Two-Way Street. The Emergence of the Public Relations Counsel.
  Boston: Bellman Publishing Co., 1948. 36 pages.  
• Gottleib, Edward and Philip Klarnet.
  Successful Publicity.
  New York: Gossett and Dunlop, 1964. 96 pages.  
• Graham, Floyd F.
  Public Relations in Music Education.
  New York: Exposition Press, 1954. 241 pages.  
• Gras, Norman Scott Brian.
  «Shifts in Public Relations.»
  Special issue of Bulletin of the Business Historical Society. Vol 19, 1945. 148 pages. 
• Griswold, Glenn and Denny Griswold.
  Your Public Relations.
  New York: Funk & Wagnalls. 1948. 634 pages.  
• Gross, Gerald ed.
  The Responsibility of the Press.
  New York: Fleet Publishing Co., 1966. 416 pages.  
• Guth, APR, David W. and Charles Marsh, Ph.D.
  Public Relations: A Value-Driven Approach
  Pearson Education, Inc., 2000, 2003, 2006. 604 pages.  
• Hall, Babette.
  Public Relations, Publicity and Promotion.
  New York: Ives Washburn, 1970. 117 pages. 
• Hannaford, Peter.
  Talking Back to the Media
  New York: R.R. Donnelley, 1986. 184 pages.  
• Harlan, Gene and Alan Scott.
  Contemporary Public Relations Principles and cases.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1956. 204 pages.  
• Harlow, Rex F.
  Public Relations in War and Peace.
  New York: Harper and Bros., 1942. 220 pages.  
• Harlow, Rex F. and M.M. Black.
  Practical Public Relations.
  New York: Harper and Bros., 1947. 442 pages;
  Revised edition, 1952. 442 pages.  
• Harral, Stewart.
  Tested Public Relations for Schools.
  Norman, OK: U. of Oklahoma Press, 1952. 174 pages.  
• Harral, Stewart.
  Patterns of Publicity Copy.
  Norman, OK: U. of Oklahoma Press, 1950. 139 pages.  
• Harrington, Alan.
  Life in the Crystal Palace.
  New York: Alfred A. Knopf, 1959. 263 pages.  
• Harrington, Alan.
  The Revelations of Dr. Modesto.
  New York: Popular Library, 1955. 176 pages. [A novel]  
• Helm, Lewis M., et al.
  Informing the Public.
  New York: Longman, 1981. 359 pages.  
• Hendrix, George.
  Public Relations Cases.
  Belmont, CA: Wadsworth, 1988. 447 pages.  
• Henderer, F. Rhodes.
  A Comparative Study of the Public Relations Practices of Six Industrial Corporations.
  Pittsburgh: U of Pittsburgh Press. 1956. 232 pages.  
• Hiebert, Ray Eldon.
  Precision Public Relations.
  New York: Longman, 1988. 396 pages.  
• Hill and Knowlton.
  Critical Issues in Public Relations.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1975. 234 pages. 
• Hill, John W.
  Corporate Public Relations.
  New York: Harper and Bros., 1958. 178 pages.  
• Horn, Gunnar.
  Public-School Publicity.
  New York: Inor, 1948. 226 pages.  
• Hummel, William and Keith Huntress.
  The Analysis of Propaganda.
  New York: William Sloane Associates, 1949. 222 pages.
• Hurwood, David L. And Earl L. Bailey.
  Advertising, Sales Promotion and Public Relations — Organizational Alternatives. Report # 16.
  New York: The Conference Board, 1968. 166 pages. 
• Hyatt, Dave.
  Public Relations. A Handbook for Business, Labor and Community Leaders. Bulletin # 48.
  Ithaca, NY: Cornell U Press, 1963. 94 pages.  
• Institute for Propaganda Analysis.
  «The Fine Art of Propaganda.»
  New York: Harcourt, Brace, 1939. 140 pages.  
• Jacobs, Herbert.
  Practical Publicity.
  New York: McGraw-Hill, 1964. 210 pages.  
• Jones, Gerre.
  Public Relations for the Design Professional.
  New York: McGraw-Hill, 1980. 278 pages.
• Kadon, John and Ann Kadon.
  Successful Public Relations Techniques.
  Scottsdale, AZ: Modern Schools, 1976. 250 pages.  
• Katz, Elihu and Paul F. Lazerfield.
  Personal Influence. Personal Influence.
  New York: The Free Press, 1955. 400 pages. 
• Kelley, Jr., Stanley.
  Professional Public Relations and Political Power.
  Baltimore: Johns Hopkins Press, 1956. 247 pages.  
• Kennedy, Samuel Macaw.
  Winning the Public. Winning the Public.
  New York: McGraw-Hill, 1921. 148 pages.  
• Kindred, Leslie W.
  School Public Relations.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1957. 454 pages.  
• Kirk, Jeremy, pseudo.
  The Build-Up Boys.
  New York: Schribner and Sons, 1951. 242 pages. [A novel]  
• Klapp, Orrin Edgar.
  Symbolic Leaders.
  Chicago: Aldine, 1964. 272 pages.  
• Kobre, Sidney.
  Dynamic Force of Public Relations Today.
  Dubuque, IA: C. Brown, 1964. 296 pages.  
• LeBon, Gustave.
  The Crowd.
  Paris, 1895. Reprinted by Ballantine Book 1969. 193 pages.  
• Lee, Ivy.
  «The Problem of International Propaganda.»
  Speech reprint of a talk given before a private group in London, July 3, 1934.  
• Lerbinger, Otto.
  Designs for Persuasive Communications.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1972. 283 pages.  
• Lesly, Philip, ed.
  Lesly’s Public Relations Handbook.
  New York: Prentice-Hall, 1950. 902 pages. [2 editions]
• Lesly, Philip
  Public Relations in Action.
  Chicago: Ziff-Davis, 1947. 280 pages.  
• Lesly, Philip.
  How we Discommunicate.
  New York: American Management Assn, 1979. 227 pages.  
• Lewis, Herschell Gordon.
  How to Handle your Own Public Relations.
  Chicago: Nelson-Hall, 1977. 271 pages.  
• Linowes, Davis.
  The Corporate Conscience.
  New York: Hawthorn, 1974. 239 pages. 
• Lippman, Walter.
  American Inquisitors.
  New York: Macmillian, 1928. 120 pages.  
• Lippman, Walter.
  Public Opinion.
  New York: Macmillian, 1930. 427 pages.  
• Liscomb, Ed.
  Grassroots Public Relations for Agriculture.
  Little Rock, AR: Democrat, 1950. 104 pages.  
• Life Insurance Advertisers Association.
  Public Relations.
  1982. 59 pages.  
• Lloyd, Herbert.
  Public Relations.
  London: St.Paulÿs House, 1970. 241 pages.  
• Lovell, Ronald P.
  Inside Public Relations.
  Boston: Allyn and Bacon, 1982. 415 pages.  
• Lundberg, Louis B.
  Public Relations in the Local Community.
  New York: Harper and Bros, 1950. 228 pages.  
• Maddalena, Lucille.
  A Communications Manual for Non-Profit Organizations
  New York: American Management Assn. 1981. 222 pages. 
• Mahoney, Tom and Rita Hession.
  Public Relations for Retailers.
  New York: Macmillian, 1949. 248 pages.
• Mandingo. Pauline E.
  Jean Reade in Public Relations.
  New York: Dodd, Mead, 1954. 248 pages. [A really bad novel]  
• Markel. Lester.
  What You Don’t Know Can Hurt You.
  New York: Quadrangle. 1972. 288 pages. 
• Marston, John E.
  Modern Public Relations.
  New York: McGraw-Hill, 1979. 496 pages.
• Marston, John E.
  The Nature of Public Relations.
  New York: McGraw-Hill, 1963. 393 pages.  
• Mayer, Frank.
  Public Relations for School Personnel.
  Midland, MI: Pendell Publishing Co, 1974. 273 pages.  
• McCauley, H. S.
  Getting Your Name in Print.
  New York: Funk and Wagnalls, 1924. 114 pages.  
• McGaffin, William and Erwin Knoll.
  Anything but the Truth.
  New York: G.P. Putnam, 1968. 250 pages.  
• Michael, George.
  Handout.
  New York: G. P. Putnam, 1935. 242 pages.  
• Middle West Utilities Co.
  Minutes. Conferences of the Directors of Public Relations and Women’s Public Information Committee.
  Chicago: Feb 5-7, 1925. 330 pages.  
• Mills, Alden Brewster.
  Hospital Public Relations.
  Chicago: Physicianÿs Record, 1939. 361 pages.
• Minor, Dale.
  The Information War.
  New York: Tower, 1970. 251 pages.  
• Moehlman, Arthur B. And James A Van Zwell.
  School Public Relations.
  New York: Appleton-Century, 1957. 556 pages.  
• Moore, H. Frasier.
  Public Relations Principles, Cases and Problems, 8th edition.
  Homewood, IL: Richard D. Irwin. 1981. 554 pages.  
• Mosher, William, chairman.
  Public Relations of Public Personnel Agencies.
  Chicago: Civil Service Assembly of the United States and Canada, 1941. 259 pages.  
• Nager, Norman and Allen T. Harrell.
  Public Relations Management by Objectives.
  New York: Longman, 1984. 404 pages.  
• National Council of Jewish Women
  So, You’re Council’s Publicity Chairman.
  undated pamphlet. 20+ pages.  
• Navy, Department of.
  «Public Relations Manual, United States Pacific Fleet.»
  Pearl Harbor, TH, 1951. 80 pages.  
• Newsom, Douglass Ann and Tom Siegfried.
  Writing in Public Relations Practice: Form and Style.
  Belmont, CA: Wadsworth, 1981. 364 pages.  
• Newsom, Douglass Ann and Alan Scott.
  This is PR: The Realities of Public Relations.
  Belmont, CA: Wadsworth, 1976. 318 pages plus instructor’s manual;
  Second edition: 1981, 578 pages plus instructor’s manual;
  Third edition: 1985, 518 pages;
  Fourth edition: 1989, 533 pages plus instructor’s manual.  
• Newsom, Douglass Ann and Bob Carrell.
  Public Relations Writing. Form and Style.
  Belmont, CA, 1986. 442 pages; Third edition: 1991. 458 pages.  
• Newsom, Earl.
  «Approaches to Public Relations.»
  Text of Nov 19, 1945 address to Standard Oil (New Jersey). 21 pages.  
• Nicholas, Donald L. and Jo Ann Crow.
  Instructional Technology: Basic Media Skills.
  Manacha, TX: Sterling Swift, 1979. 145 pages.  
• Nielander, William A.
  A Selected and Annotated Bibliography of Public Relations.
  Austin, TX: U of Texas Press, 1967. 41 pages. [2 copies]  
• Nielander, William A. and Raymond W. Miller.
  Public Relations.
  New York: The Roland Press, 1951. 398 pages. 
• Nolte, Lawrence W.
  Fundamentals of Public Relations.
  New York: Pergamon Press, 1974. 496 pages plus manual;
  1979, 516 pages. 
• Norton, Alice. Public Relations.
  A Guide to Information Sources.
  Detroit: Gale Research. 1970. 153 pages.  
• O’Brien, Richard.
  Publicity–How to Get it.
  New York: Barnes and Noble, 1977. 176 pages.  
• Occidential Life Insurance Company of California.
  þSo, You’ve been elected Publicity Chairman.ú
  undated. 21 pages.  
• Office of Opportunity.
  Public Affairs Handbook. Vol I: The Printed Word.
  37 pages; Vol II: Sight and Sound. 39 pages. DC: GPO, 1968.  
• Olins, Wally.
  The Corporate Personality.
  New York: Mayflower, 1978. 215 pages.  
• Osborne, Philip B.
  The War that Business Must Win.
  New York: McGraw-Hill, 1970. 117 pages. 
• Packard, Vance.
  The Hidden Persuaders.
  New York: Pocket Books, 1958. 242 page . 
• Patterson, John C.
  Association Management.
  New York: Harpers, 1952. 230 pages.  
• Peake, Jacquelyn.
  Public Relations in Business.
  New York: Harper and Row, 1980. 148 pages.  
• Peterson, Theodore, Jay W. Jensen and William L. Rivers.
  The Mass Media and Modern Society.
  New York: Holt Rinehart, 1966. 260 pages. 
• Plackard, Dwight Hillis and Clifton Blackman.
  Blueprint for Public Relations.
  New York: McGraw-Hill, 1947. 355 pages.  
• Poling, Charles Samuel and Oran Arnold.
  Holy Ballyhoo
  Los Angeles: Sutton House, 1938. 221 pages [A novel]
• Pollock, Robert.
  The Persuader.
  New York: G.P. Putnamÿs Sons, 1970. 256 pages. [A novel]  
• Prentice-Hall.
  «Inside Public Relations.»
  Englewood Cliffs, NJ. 1963. 56 pages. 
• Printers’ Ink.
  After [Business] Hours.
  New York: Funk and Wagnalls, 1949. 366 pages.  
• Printers’ Ink.
  Public Relations Idea Book.
  New York: Printersÿ Ink Publishing, 1953. 349 pages.  
• Public Relations News.
  Special Report No. 102 «Guide to Profitable Public Relations.»
  16 pages. undated.  
• PRSA.
  «Fees, Charges and Overhead in the Practice of Public Relations.»
  New York, 1961. 80 pages.  
• Quiett, Glenn C. and Ralph D. Casey.
  Principles of Publicity.
  New York: Appleton, 1926. 420 pages. 
• Ramsey, Robert E.
  Effective House Organs.
  New York: D. Appleton, 1970. 361 pages.  
• Ramsey, Robert E.
  Friendship in Business.
  Charlottesville, VA: Business Book House, 1938. 319 pages.  
• Raucher, Alan R.
  Public Relations and Business 1900 – 1929.
  Baltimore: Johns Hopkins, 1968. 178 pages.  
• Reck, Waldo Emerson, ed.
  College Publicity Manual.
  New York: Harper, 1948. 246 pages.  
• Reeder, Warad G.
  An Introduction to Public-School Relations.
  New York: Macmillian, 1953. 284 pages.  
• Reilly, Robert T.
  Public Relations in Action.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1981. 468 pages.  
• Religious Public Relations Council.
  «Handbook on Church Public Relations.»
  New York, 1969. 62 pages.  
• Rivers, William L.
  The Adversaries.
  Boston: Beacon, 1970. 273 pages.  
• Rivers, William L.
  The Opinion Makers.
  Boston: Beacon, 1965. 207 pages. 
• Rivers, William L. and Cleve Mathews.
  Ethics for the Media.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1988. 306 pages.  
• Roalman, Arthur R.
  Profitable Public Relations.
  Homewood, IL: Dow-Jones, 1968. 240 pages.  
• Robinson, Edward J.
  Communications and Public Relations.
  Columbus: Charles E. Merrill, 1966. 618 pages.  
• Rogers, Henry C.
  Walking the Tightrope: The Private Confessions of a Public Relations Man.
  New York: Berkley, 1980. 249 pages.  
• Ross, Irwin.
  The Image Merchants.
  New York: Doubleday, 1959. 288 pages.  
• Safire, William.
  The Relations Explosion.
  New York: Macmillian, 1963. 249 pages. 
• St. Georges, Maubert.
  Public Relations.
  New York: Alexander Hamilton Institute, 1954. 345 pages.  
• Samtag, Nicholas
  Persuasion for Profit.
  Norman, OK: U. of Oklahoma Press, 1957. 408 pages.  
• Samtag, Nicholas
  Bamboozled.
  New York: James H. Heineman. 1966. 163 pages.  
• Sanders, Lawrence.
  The Pleasures of Helen.
  New York: Dell, 1971. 235 pages. [An unbelieveably bad novel].  
• Schiller, Herbert I.
  The Mind Managers.
  Boston: Beacon, 1973. 214 pages.  
• Schoenfeld, Clarence A.
  Publicity Media and Methods: Their Role in Modern Public Relations.
  New York: Macmillian, 1963. 371 pages.  
• Schwartz, James W., ed.
  The Publicity Process.
  Ames, IA: IA State U. Press, 1986. 286 pages.  
• Siegel, Connie McClung.
  How to Advertise and Promote your Small Business.
  New York: John Wiley, 1978. 128 pages. 
• Seitel, Fraser P.
  The Practice of Public Relations.
  Columbus: Charles E. Merrill, 1980. 333 pages.  
• Sills, Theodore R. and Philip Lesley.
  Public Relations Principles and Procedures.
  Chicago: R. D. Irwin, 1946. 321 pages.  
• Simon, Morton J.
  Public Relations Law.
  New York: Meredith. 1969. 882 pages.  
• Simon, Raymond. ed.
  Perspectives in Public Relations.
  Norman, OK: U. of Oklahoma Press, 1966. 353 pages.  
• Simon, Raymond.
  Public Relations: Concepts and Practices.
  Columbus: Grid, Inc.,1976. 353 pages plus manual;
  Second edition: 1980. 437 pages plus manual. 
• Simon, Raymond.
  Publicity and Public Relations Worktext.
  Fourth edition. Columbus: Gird, Inc., 1978. 258 pages.
  Fifth edition: 1983. 258 pages.  
• Simon, Raymond.
  Public Relations Management. A Casebook.
  Columbus, Gird, Inc., 1977. 286 pages. 1986: 280 pages.  
• Sloan, Alfred P.
  My Years with General Motors.
  New York: Macfadden, 1965. 467 pages.  
• Smith, Kenneth O., ed.
  Professional Public Relations.
  Los Angeles: UCLA Press. 1968. 206 pages.  
• Sorokin, Pitirim.
  Social Mobility
  New York: Harper and Brothers. 1927. 559 pages.  
• Stahr, John.
  Write to the Point.
  Toronto: Macmillian, 1969. 179 pages. 
• Stark, Jack.
  Successful Publicity and Public Relations in Real Estate.
  Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall, 1958. 227 pages.  
• Starr, Edward.
  What you Should Know About Public Relations.
  Dobbs Ferry, NY: Oceana Publications, 1968. 92 pages.  
• State Bar of California and Conference of California Judges.
  «Public Relations Manual.»
  1961. 96 pages.  
• Stein, Robert.
  Media Power, Who is Shaping Tour Picture of the World?
  New York: Houghton Mifflin. 1972. 265 pages.  
• Stephenson, Howard, ed.
  Handbook of Public Relations.
  New York: McGraw Hill, 1960. 853 pages.  
• Stephenson, Howard and Wesley F. Pratzner.
  Publicity for Prestige and Profit.
  New York: McGraw-Hill, 1953. 304 pages.  
• Street, Julian.
  Sunbeams, Inc.
  New York: Doubleday, Page, 1920. 120 pages. [A novel about the «Publicity Directors of the United States, Inc., Advertising Engineers»]  
• Stauber, Stanley I.
  Public Relations Manual for Churches.
  Garden City: Doubleday, 1951. 284 pages.  
• Suggs, James C., ed.
  Handbook on Church Public Relations.
  New York: Religious PR Council, 1969. 62 pages.  
• Thompson, Charles A. H.
  Overseas Information Service of the United States Government.
  DC: Brookings Institute, 1948. 397 pages. 
• Thompson, Denys.
  Discrimination and Popular Culture.
  Middlesex, England: Penguin Books. 1964. 199 pages.  
• Time Magazine essay.
  «The Arts and Uses of Public Relations.»
  July 7, 1967.  
• Turner, Graham and John Pearson.
  The Persuasion Industry.
  London: Eyre and Spottiswoode, 1966. 254 pages.  
• Tye, Larry
  The Father of Spin: Edward L. Bernays & The Birth of Public Relations
  New York: Crown Publishers, 1998.  
• U.S. News and World Reports.
  «Communicating Corporate Consciousness.»  
• University of Wisconsin.
  «Evaluating Public Relations.»
  Report on the second annual midwest PR conference. 1959. 54 pages.  
• Unruh, Adolph and Robert A. Willier.
  Public Relations in Schools.
  Belmont, CA: Lear Sigler, Inc., 1974. 169 pages.  
• Walch, J. Weston.
  Propaganda.
  Portland, ME, 1971. 105 pages.  
• Washburn, Charles.
  Press Agentry.
  New York: Theodore Gausÿ Sons, 1937. 153 pages.  
• Weinberg, Steve.
  Trade Secrets of Washington Journalists.
  DC: Acropolis Books, Ltd., 1981. 253 pages.  
• Weiner, Richard.
  Professional’s Guide to Publicity.
  New York: Richard Weiner, Inc., First edition, 1971, 133 pages;
  Second edition 1975. 239 pages.  
• Wheeler, Romney.
  «From Day One to 2001 — A Public Relations Challenge.»
  1975 Public Utilities Fortnightly reprint.  
• Whitaker, Jr., Urban G.
  Propaganda and International Relations
  San Francisco: Chandler, 1962. 244 pages.  
• Whyte, Jr., William H.
  Is anybody listening?
  New York: H. Wolff, 1952. 239 pages.  
• Wilcox, Dennis L., Philip H. Ault and Warren Kagg.
  Public Relations Strategies and Tactics.
  New York: Harper and Row, 1986. 645 pages plus manual.
  Second edition: 1989, 686 pages and manual;
  Third edition, 1991. 686 pages.  
• Wilson, Jerry V. and Paul Q. Fuqua.
  The Police and the Media.
  New York: Little, Brown, 1975. 175 pages.  
• Wood, James Playsted.
  The Great Glut. Nashville: Thomas Nelson,
  1973. 192 pages.  
• Wood, Robert J.
  Confessions of a PR Man.
  New York: New American Library, 1988. 269 pages.  
• Woods, Jr., Henry Fitzwilliams.
  How to Become Well Known.
  New York: Duell, Sloan and Pearce, 1947. 244 pages.  
• Wright, Milton.
  How to Get Publicity
  New York: McGraw-Hill. 1935. 226 pages;
  Third and sixth inpressions.  
• Wright, Theon and Henry S. Evans.
  Public Relations and the Line Manager

Δελτίο Τύπου σε περιπτώσεις κρίσεων .

 

 

Το Δελτίο Τύπου είναι  ένα ενημερωτικό έγγραφο το οποίο συντάσσεται από τον σύμβουλο δημοσίων σχέσεων .

 

• Πρέπει οπωσδήποτε να παρέχει είδηση .
• Το δελτίο τύπου δεν πρέπει να είναι μακροσκελές .
• Δεν πρέπει να ξεπερνά τις 200 – 250 λέξεις .
• Οι δύο πρώτες παράγραφοι πρέπει να απαντούν στα ερωτήματα Ποιός ; Που ; Πότε ; Γιατί ; Τι ; Πως ;
• Ο τίτλος πρέπει να είναι ελκυστικός και να λέει το πολύ σε 10 λέξεις τα πάντα .

 

Το δελτίο τύπου σε περιπτώσεις κρίσεων .

 

 

Ο Σύμβουλος δημοσίων σχέσεων είναι ο επαγγελματίας ο οποίος διαχειρίζεται επικοινωνιακά τις κρίσεις σε κάθε επιχείρηση .

• Είναι ηθικός .
• Αξιόπιστος .
• Ελέγχει την κατάσταση .
• Απαντά σε όλες τις ερωτήσεις .
• Σοβαρός .
• Δίνει συνεχή ενημέρωση .

 

Το δελτίο τύπου :

 

 

1.      Το πρώτο εκδίδεται μόλις συγκεντρωθούν οι πρώτες ουσιώδεις πληροφορίες που περιγράφουν το γεγονός της κρίσης .

2.      Το δελτίο τύπου σε περίπτωση κρίσης πρέπει να αποσταλεί εντός της πρώτης ώρας .

3.      Σε τακτά χρονικά διαστήματα πρέπει να αποστέλλονται δελτία τύπου τα οποία συνεχώς θα προσφέρουν νέα στοιχεία , νέες ειδήσεις .

4.      Κάθε δελτίο τύπου σε περιπτώσεις κρίσεων δεν πρέπει να ξεπερνά τις δύο παραγράφους .

5.      Εάν ο σύμβουλος δημοσίων σχέσεων εκτιμήσει πως πρέπει τα έντυπα Μέσα Ενημέρωσης να δημοσιεύσουν το δελτίο τύπου αλλά δεν ρισκάρει να αφήσει τη δημοσίευση στην επιλογή του εντύπου , τότε ονομάζει το δελτίο τύπου Ανακοίνωση Τύπου και είναι πληρωμένη δημοσίευση , ώστε να τοποθετηθεί οπωσδήποτε .

6.      Όσα κομμάτια του δελτίου τύπου είναι υπογραμμισμένα από τον σύμβουλο δημοσίων σχέσεων πρέπει να δημοσιέυονται από τον δημοσιογράφο χωρίς καμμία απολύτως αλλαγή .

7.      Το δελτίο τύπου δεν είναι πρόσκληση αλλά είδηση .

8.      Για να προσκληθούν οι δημοσιογράφοι στη συνέντευξη τύπου η πιό αποτελεσματική μέθοδος είναι  η αποστολή sms ( γραπτού μηνύματος ,μέσω κινητού ) . Υπάρχουν εταιρείες οι οποίες πραγματοποιούν ακριβώς αυτή τη δραστηριότητα και με τις οποίες θα πρέπει να είστε σε συνεχή επαφή και να έχετε εξασφαλίσει πως θα σας εξυπηρετήσουν οποιαδήποτε ώρα μέσα στο 24ωρο .

9.      Ο σύμβουλος δημοσίων σχέσεων διατηρεί βάσεις δεδομένων γιά όλη τη δημοσιογραφική βάση στην οποία απευθύνεται .

10.  Οπωσδήποτε έχει τα e–mail των δημοσιογράφων .

11.  Τους αριθμούς των κινητών τους τηλεφώνων .

12.  Τις διευθύνσεις των Μέσων Ενημέρωσης στα οποία εργάζονται .

13.  Οποιοδήποτε άλλο στοιχείο το οποίο μπορεί να φανεί χρήσιμο σε μία έκτακτη κατάσταση επικοινωνίας .

14.  Τα στοιχεία τα έχει πάντα μαζί του , σε μία συσκευή usb , ώστε να μπορεί να τα χρησιμοποιήσει ανά πάσα ώρα και στιγμή .

15.  Ο σύμβουλος δημοσίων σχέσεων δεν δίνει ποτέ ειδήσεις επιλεκτικά σε δημοσιογράφους αλλά ενημερώνει με ειλικρίνια και εντιμότητα όλους τους δημοσιογράφους .

16.  Στη συνέντευξη τύπου για την επικοινωνιακή διαχείριση κρίσης πρέπει να είναι ηθικός / ειλικρινή ς /  να απαντά σε όλες τις ερωτήσεις / να είναι ψύχραιμος / να δημιουργεί εξαιρετική εικόνα / να έχει προσέξει πολύ την εμφάνιση του / να έχει άριστη ψυχολογία / να είναι εκπαιδευμένος / ομιλιτικός / ακέραιος / Ανθρώπινος / να έχει ενσυναίσθηση .

 

1. Σεμινάριο Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων – Media Training :

Εκπαιδευτείτε πρακτικά μεταξύ άλλων και στο πως θα διαχειρίζεστε επικοινωνιακά τις όποιες κρίσεις μπορεί να δημιουργούνται από την οικονομική κρίση και εργαστείτε σε πιθανά  σενάρια  αρνητικών οικονομικών εξελίξεων .

Εκπαιδευτείτε στην επικοινωνιακή  διαχείριση κρίσεων στους ακόλουθους επιχειρηματικούς τομείς :

1. Τραπεζικό .
2. Πολιτικής Αεροπορίας .
3. Ναυτιλιακό .
4. Φαρμακευτικό .
5. Μικρομεσαίες επιχειρήσεις .
6. Γραφεία Δημοσίων Σχέσεων και Τύπου Υπουργείων και κρατικών οργανισμών .
7. Αυτοκινητοβιομηχανία .
8. Τουριστικό τομέα / Ξενοδοχειακές μονάδες .
9. Πολιτικά γραφεία / συνεργάτες βουλευτών πολιτικών και κυβερνητικών στελεχών .
10. Τοπική αυτοδιοίκηση .

Τα οφέλη :

1. Θα ξέρετε πως θα διαχειριστείτε θετικά κάθε κρίση στην επιχείρηση σας .

 

• Με ποιούς μιλάτε .
• Πόση ώρα έχετε στη διάθεση σας .
• Σε ποιές ερωτήσεις θα πρέπει να απαντήσετε .
• Ποιά δελτία θα συγγράψετε .
• Πως θα είστε εμφανισιακά και ψυχολογικά απέναντι στο τηλεοπτικό και τα άλλα Μέσα Ενημέρωσης .

2. Γνώσεις στην αντιμετώπιση των Μέσων Ενημέρωσης . Απο το σεμινάριο και μετά θα έχετε μόνο καλή εικόνα στα Μέσα Ενημέρωσης .

• Τι ζητά το κάθε μέσο ενημέρωσης .
• Πως πετυχαίνετε να καλύψετε άψογα κάθε ανάγκη για ενημέρωση των Μέσων Ενημέρωσης .
• Πως θα σας αποδίδουν οι δημοσιογράφοι και τα Μέσα Ενημέρωσης θετική εικόνα .

3 . Θα μπορείτε να έχετε την καλύτερη δυνατή εικόνα σαν επαγγελματίες αλλά θα διαμορφώσετε  την εικόνα και της  επιχείρηση σας .

 

 

Εισαγωγή :

 Εκπαιδευτείτε πρακτικά στο πως θα διαχειρίζεστε επικοινωνιακά τις όποιες κρίσεις μπορεί να δημιουργούνται από την οικονομική κρίση και εργαστείτε σε πιθανά  σενάρια  αρνητικών οικονομικών εξελίξεων .

Σκεφτείτε απλά πόσες επιχειρήσεις δίνουν «γή και ύδωρ»  για να προστατέψουν την εικόνα τους και τη βιωσιμότητα τους , στοιχεία τα οποία εξαρτώνται από την άποψη και τη γνώμη που έχουν γιαυτές οι άνθρωποι στο περιβάλλον όπου δραστηριοποιούνται .

Εκπαιδευτείτε ΠΡΑΚΤΙΚΑ στη διαχείριση κρίσεων και στην επικοινωνία σας και των συνεργατών σας απέναντι στα Μέσα Ενημέρωσης http://bit.ly/mChTnX .

 

1.       Θα παρουσιαστούν video με επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων από :

 

• Κυβερνητικούς εκπροσώπους .
• Spokesperson .
• Εκπροσώπους αεροπορικών εταιρειών που διαχειρίζονται συντριβή αεροσκαφών τους .
• Κυβερνητικούς παράγοντες που διαχειρίζονται επικοινωνιακά κρίσεις .
• Πολιτικούς που διαχειρίζονται σοβαρά θέματα και κρίσεις .

 

Κατά τη διάρκεια των παρουσιάσεων θα γίνεται ανάλυση της διαχείρισης από τον κο Γιώργο Παπατριανταφύλλου με τη συμμετοχή και τις απόψεις των συμμετεχόντων .

 

Στη συνέχεια , οι συμμετέχοντες θα μοιραστούν σε ομάδες εργασίας και θα εργαστούν ώστε στρατηγικά να σχεδιάσουν την επικοινωνιακή διαχείριση http://bit.ly/mChTnX .

 

 

2.       Παιχνίδια ρόλων – Role Play ¨

 

• Θα εκπαιδευτούν οι συμμετέχοντες σε σκληρές συνθήκες επικοινωνιακής διαχείρσης κρίσεων κάτω από ισχυρή πίεση , ώστε να είναι προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο http://bit.ly/mChTnX .

3.       Ασκήσεις ορθοφωνίας .

4.       Ασκήσεις γραπτού λόγου .

5.       Ένα μεγάλο σενάριο κρίσης και υλοποίηση από πλευράς συμμετεχόντων όλου του σχεδιασμού επικοινωνιακής διαχείρισης .

6 . Πρακτική εκπαίδευση στην πραγματική κρίση της Toyota το 2010 .

7. Πρακτική εκπαίδευση στην πραγματική επικοινωνιακή διαχείριση της πτώσης αεροσκάφους της Afriqyia το 2010 .

 8 . Πρακτική εκπαίδευση στην πραγματική επικοινωνιακή διαχείριση της πτώσης αεροσκάφους της Ethipian Airlines το 2010 .

 

 

 

 

 

H Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων ( Crisis Communication Management ) είναι ο ακρογωνιαίος λίθος , κάθε διαχείρισης κρίσεων . Είναι ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε επικοινωνιακά τις κρίσεις σε κάθε επιχείρηση .

 

Απο την Επικοινωνιακή Διαχείριση έστω και μίας κρίσης , κρίνεται το μέλλον της επιχείρησης , το άν δηλαδή θα συνεχίσει να υπάρχει ή εάν θα αναστείλει τις δραστηριότητες της.Τα παραδείγματα είναι πολλά .

 

Το εκπαιδευμένο στέλεχος στην επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων , είναι περιζήτητο και μπορεί να εργαστεί με πολλές ιδιότητες , ως Inhouse σύμβουλος , ή ως εξωτερικός σύμβουλος με Ad –Hoc ανάθεση http://bit.ly/mChTnX .

 

 

 

 

 

Σκοπός του σεμιναρίου :

 

Είναι να εκπαιδεύσει πρακτικά τους επαγγελματίες , ώστε να είναι ανθεκτικοί , ειλικρινείς – αποτελεσματικοί – πειστικοί – έτοιμοι κατά την επικοινωνιακή διαχείριση οποιασδήποτε κρίσης σε οποιαδήποτε επιχείρηση .

 

 

 

Πως θα πετύχουμε τον σκοπό μας :

 

 

• Με πολλές  ασκήσεις , σε κάθε συμμετέχουσα και κάθε συμμετέχων προσωπικά .
• Θα πραγματοποιηθούν ατομικά test , στα οποία θα υπάρχει συμβουλευτική από τον εισηγητή ώστε να διορθωθούν αποτελεσματικά όλα τα λάθη .
• Θα χωριστούμε σε ομάδες όπου εικονικά η κάθε μία θα υποδύεται την ομάδα διαχείρισης κρίσεων και θα εργαστεί σε συμβάντα πραγματικών κρίσεων , ώστε να επιδείξει την πιό κατάλληλη λύση και πρόταση .Ο εισηγητής εν συνεχεία θα εντοπίσει τα λάθη και θα συστλησει τιςπιό αποτελεσματικές μεθόδους διαχείρισης .
• Role Play και πειράματα .
• Μαγνητοσκόπηση και ανάλυση της πειρμαιτικής διαχείρισης από τις συμμετέχουσες και τους συμμετέχοντες .

 

http://bit.ly/mChTnX

 

Θεματολογία :

 

 

• Ο Spokesperson .
• Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος .
• Σενάρια Κρίσεων .
• Προετοιμασία .
• Ετοιμότητα σε συνθήκες κρίσης .
• Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων .
• Image Making .
• Case studies κρίσεων .
• Ψυχολογία των διαχειριστών – των εμπλεκόμενων – των συγγενών .
• Σωματική επικοινωνία .
• Οι 2 πρώτες κρίσιμες ώρες .
• Συνέντευξη Τύπου .
• Δελτίο Τύπου .
• Επικοινωνία με τα ΜΜΕ .
• Επικοινωνία με τους δημοσιογράφους .
• Απέναντι στην τηλεόραση .
• Τεχνικές στη συνέντευξη .
• Έντυπο υλικό για την επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων .
• Είδη κρίσεων .
• Σκάνδαλα .
• Διαχείριση συναισθημάτων .
• Ορθοφωνία – λόγος – λέξεις .
• Λεκτική επικοινωνία .
• Tips για αποτελεσματική επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων .
• Αντιμετώπιση ομάδων εμπλεκομένων στις κρίσεις .
• Τα οφέλη απο τηνθετική Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων .

 

http://bit.ly/mChTnX

 

Σε ποιούς απευθύνεται :

 

 

• Σε στελέχη Δημοσίων Σχέσεων .
• Σε στελέχη της επικοινωνίας .
• Σε στελέχη Marketing .
• Σε εκπροσώπους τύπου επιχειρήσεων κάθε μεγέθους .
• Σε επαγγελματίες που αναζητούν εργασία και επιθυμούν να προτείνουν κάτι τελείως διαφορετικό και καινοτόμο .
• Σε όσους επιθυμούν να εκαιδευτούν σε έναν τομέα που θα αναζητά διαρκώς εξειδικευμένα στελέχη .
• Σε συνεργάτες του κυβερνητικού εκπροσώπου .
• Σε συνεργάτες πολιτικών / Ceo / Επχειρηματιών .

 

 

 

 

 

 

Εισαγωγή

To Crisis Management – Media Training , είναι ταχύρυθμο και εξαιρετικά πρακτικό πρόγραμμα διάρκειας 16 ωρών .Αφορά την προετοιμασία και την αντιμετώπιση των κρίσεων κάθε επιπέδου και εκπαιδεύει τον επαγγελματία να διακριθεί , με την αποτελεσματική αντιμετώπιση των ΜΜΕ .

Το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί με κριτήριο τις ανάγκες στην αγορά εργασίας των Δημοσίων Σχέσεων / του Marketing / των γραφείων τύπου / των τμημάτων Crisis Management :

• Ποιές απαιτήσεις έχουν οι εταιρείες από τον εργαζόμενο που διαχειρίζεται τις κρίσεις .
• Ποιές είναι οι νέες τάσεις στο Crisis Management Παγκοσμίως .
• Αναλύθηκαν οι απαιτήσεις και το νέο πλαίσιο αναγκών , ώστε ο επαγγελματίας να συμβάλλει αποτελεσματικά στη διαμόρφωση μίας ιδανικής Εταιρικής Εικόνας , βασισμένη σε αξίες , όταν ο οργανισμός διέρχεται μία κρίση .
• Τι πρέπει να γνωρίζει ο επαγγελματίας που θα διαχειριστεί επικοινωνιακά μία κρίση ώστε να μπορεί πρακτικά στρατηγικά να διατηρήσει « ζωντανό » τον οργανισμό .

Στόχος του Crisis Management & Media Training

• Nα προετοιμάσει τους επαγγελματίες και τους υποψήφιους επαγγελματίες στην πρακτική άσκηση της διαχείρισης και επικοινωνιακής διαχείρισης κρίσεων .
• Να τους εκπαιδεύσει με τρόπο τέτοιον ώστε να μπορούν να αναλάβουν στο τμήμα Δημοσίων Σχέσεων / Marketing , την αντίστοιχη θέση έχοντας την απαιτούμενη εμπειρία .
• Να δώσει απαντήσεις σε όλες τις απορίες σχετικά με το τι είναι οι κρίσεις και πρακτικά πως διαχειρίζονται .
• Να δώσει προτάσεις – λύσεις – ιδέες – συστάσεις για τα κοινά με τα οποία πρέπει να επικοινωνεί ο επαγγελματίας και ποιές δράσεις αναλαμβάνει απέναντι σε αυτά .
• Να εργαστούν επάνω στον στρατηγικό σχεδιασμό , πραγματικών περιπτώσεων διαχείρισης κρίσεων .
• Να αποκτήσουν και να αναπτύξουν τις δεξιότητες τους ώστε να σχεδιάζουν και να υλοποιούν Προγράμματα διαχείρισης – επικοινωνιακής διαχείρισης κρίσεων και πως αντιμετωπίζουν τα ΜΜΕ .
• Να έρθουν σε επαφή και να συνεργαστούν με καταξιωμένους επαγγελματίες τομέα της Διαχείρισης Κρίσεων .

Πως θα πετύχουμε τους σκοπούς μας

• Με εφαρμογές στην αντιμετώπιση πραγματικών δραστηριοτήτων διαχείρισης κρίσεων και αντιμετώπισης των ΜΜΕ .
• Με εργασία σε σενάρια που έχουν αντιμετωπίσει μεγάλες εταιρείες .
• Με πρακτική εφαρμογή από το Α έως το Ω , ενός ολοκληρωμένου πλάνου .
• Με τη δημιουργία Role Play Games , δηλαδή την προσομοίωση σε πιθανές καταστάσεις και δράσεις διαχείρισης κρίσεων .
• Με εργαστηριακά πειράματα εκπαίδευσης σε αληθινές συνθήκες πίεσης ή περιπτώσεις.

Σε ποιούς απευθύνεται: 

• Σε επαγγελματίες των Δημοσίων Σχέσεων που ήδη εργάζονται σε επιχειρήσεις ή οργανισμούς .
• Σε επαγγελματίες διάφορων ειδικοτήτων που αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητα της αποτελεσματικής διαχείρισης κρίσεων και της αντιμετώπισης των ΜΜΕ αλλά και τη δυναμική που αναπτύσσουν στην αγορά εργασίας .
• Σε απόφοιτους Πανεπιστημιακών Σχολών που επιθυμούν να διευρύνουν τις γνώσεις τους και τους ορίζοντες τους σε ένα επάγγελμα που κερδίζει έδαφος , παγκοσμίως .
• Σε επιχειρηματίες – πωλητές – managers – συμβούλους πολιτικής επικοινωνίας – συμβούλους και τεχνικούς Δημοσίων Σχέσεων .
• Σε όποιον επιθυμεί να γνωρίζει πολύ καλά ένα επάγγελμα με σίγουρο μέλλον και λαμπρό παρελθόν .

Θεματολογία

Με την ολοκλήρωση της παρακολούθησης του σεμιναρίου:

• Θα μπορείτε να σχεδιάσετε και να υλοποίσετε ένα πλάνο διαχείρισης κρίσεων χωρίς να χρειάζεται να συμβουλευτείτε κάποιον επαγγελματία με μεγαλύτερη εμπειρία .
• Θα σας λυθούν όλες οι απορίες για την πρακτική εφαρμογή της διαχείρισης κρίσεων και αντμετώπισης των ΜΜΕ .
• Θα είστε γνώστες ενός επαγγέλματος που καθιερώνεται στην Παγκόσμια αγορά εργασίας .
• Θα μάθετε να πραγματοποιείτε έρευνα η οποία θα σας οδηγεί στην επιλογή στρατηγικής .
• Θα μπορείτε να συντάσετε όλα τα είδη του γραπτού λόγου στις Δημόσιες Σχέσεις : Δελτίο Τύπου – Ομιλία – Άρθρο – Ανακοίνωση Τύπου .
• Θα μπορείτε να διοργανώσετε , Συνέντευξη Τύπου – Συνάντηση Τύπου – κάθε τύπου εκδήλωση που απαιτείτε .
• Να εντοπίζετε πιθανά σενάρια κρίσεων , τη μεθοδολογία αντιμετώπισης τους και την επικοινωνιακή διαχείριση κρίσεων .
• Να απευθύνεστε στην κοινωνία και στον κοινωνικό άνθρωπο μέσω της επικοινωνίας σας .
• Να ξεκινήσετε εκ του μηδενός ένα τμήμα διαχείρισης κρίσεων .
• Να μάθετε και να εργαστείτε πάνω στις νέες τεχνικές , της διαχείρισης στα ηλεκτρονικά μέσα και στα Social Media .

Για να γίνουν πραγματικότητα όλα τα πιο πάνω η θεματολογία του σεμιναρίου περιλαμβάνει τα εξής:

• Εντοπισμός σεναρίων κρίσεων .
• Πρόληψη κρίσεων .
• Αποτελεσματική προετοιμασία για την αντιμετώπιση των κρίσεων .
• Οι καθημερινές κρίσεις στην εταιρεία .
• Η διοίκηση των ανθρώπων σε περιπτώσεις κρίσεων .
• Πείτε στην κοινή γνώμη μέσω των ΜΜΕ τη σωστή ιστορία .
• Εταιρική Εικόνα και Εταιρική Φήμη – Αξίες .
• Οι κατηγορίες των κρίσεων .
• Η δυναμική και η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης .
• Άμεση ανάληψη δράσης διαχείρισης .
• Οι κρίσεις στη βιομηχανία της εστίασης και των ειδών διατροφής / στη φαρμακοβιομηχανία / στις αεροπορικές εταιρείες / στον τραπεζικό κλάδο / στις πωλήσεις / στην αυτοκινητοβιομηχανία / στον τουρισμό / στην εξυπηρέτηση / απειλές τρομοκρατίας .
• Θετική δημοσιότητα και πως την πετυχαίνουμε .
• Ποιούς πρέπει να εκπαιδεύσουμε .
• Ποιά στελέχη αναλαμβάνουν την ενημέρωση και ποιών ομάδων κοινού .
• Ποιοί πρέπει να κάνουν την εκπαίδευση .
• Ποιά είναι τα ΜΜΕ .
• Πως δημιουργούμε τα μηνύματα της επικοινωνιακής διαχείρισης .
• Πως « παίζουμε» στους κανόνες του παιχνιδιού .
• Οι σωστές κινήσεις , σε κάθε κρίση .Διαχείριση κρίσεων .
• Τα νέα Μέσα στο internet .Νέα μέσα – νέες ευκαρίες για επιτυχημένη διαχείριση .
• E- crisis . Eπικοινωνιακή Διαχείριση στα blog – στο facebook – μέσω της επίσημης ιστοσελίδας και στα υπόλοιπα Social Media .
• Eταιρική επικοινωνία .
• Διαφημιστική επικοινωνία .
• Risk Managers .
• Branding – Rebranding .
• Eταιρική διακυβέρνηση .
• Το Check list της επικοινωνιακής διαχείρισης .
• Πως θα έχετε την πιό κατάλληλη Media List .
• Εκπαίδευση στην κάμερα και εντοπισμός λαθών .
• Suvival Kit .
• Εκπαίδευση των στελεχών απέναντι στα ΜΜΕ .
• Έξοδος από την κρίση .
• Η σπουδαιότητα των δύο πρώτων ωρών .
• Λόγος – ομιλία – ορθοφωνία .
• Ποιότητα φωνής – ρητορία .
• Εξάσκηση ατομικά σε κάθε συμμετέχοντα στις τεχνικές παρουσίασης εργασιών – μελετών – ερευνητικών διαδικασιών .
• Σωματική επικοινωνία και πως τη χρησιμοποιούμε στις παρουσιάσεις .
• Απόδοση λόγου .Πως χρησιμοποιούμε τον προφορικό λόγο σωστά και αποτελεσματικά για να αυξήσουμε την προσοχή και τη συμπάθεια του κοινού πρός το πρόσωπο μας .
• Εμφάνιση στελέχους κατά τη διαδικασία παρουσίασης .
• Φωνή . Χαρακτηριστικά και βελτίωση της ώστε να παραχθεί το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα .
• Πως ελέγχεται η φωνη , η ένταση της , ο ρυθμός , η ποιότητα της σε παριπτώσεις παρουσίασης .
• Βιβλιογραφία .
• Παράδοση πινάκων ορθοφωνίας .
• Image Making .
• Το μέσο είναι οι ανθρωποι που διαχειρίζονται την κρίση .
• Εκπαίδευση του υπεύθυνου ενημέρωσης σε σκληρές συνθήκες πίεσης κατά τη διάρκεια εξέλιξης κρίσης .

 

Εταιρική Εικόνα . Ένα θαυμάσιο αλλά και επικίνδυνο βιβλίο .

 

 

Το βιβλίο Εταιρική Εικόνα εκδόσεις Σταμούλης , 2011 κρύβει τεράστια δύναμη μέσα στις σελίδες του .

 

Είναι ένας καταπληκτικός οδηγός για το πως μπορεί κάθε επιχείρηση να είναι ευτυχισμένη .

 

Η βάση είναι στις αξίες που αυτή φέρει . Ήθος – συνέπεια – ειλικρίνεια – ακεραιότητα – δικαιοσύνη – δημοκρατία – ανθρωπισμός .

 

Δεν είναι γενικόλογο ή αόριστο ή φλύαρο .Αντιθέτως . Είναι σύντομο – εύστοχο και περιγράφει τον συγκεκριμένο τρόπο με τον οποίο μπορεί να ευημερεί κάθε επιχείρηση .

 

Αυτός ο συγκεκριμένος τρόπος είναι τόσο αποτελεσματικός όπου μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από ανήθικους επαγγελματίες οι οποίοι χωρίς να πιστεύουν στις αληθινές αξίες και τον ανθρωπισμό να τις προσποιηθούν για να ξεγελούν την κοινωνία .

 

Δυστυχώς  όσες προσπάθειες και αν έχω καταβάλει για να προατέψω την επιστήμη της επικοινωνίας από τους επιτήδειους επαγγελματίες δεν μπορώ να τους αποκλείσω από το να αγοράσουν το βιβλίο αυτό .

 

Όσοι αγαπάμε τη θαυμάσια επιστήμη των Δημοσίων Σχέσεων , αυτήν που γένησε όλο το Management , πρέπει να αγωνιστούμε γα την εικόνα της .

 

Η εικόνα των Δημοσίων Σχέσεων είναι κακή στην κοινωνία μας .

 

Είναι ταυτισμένη με τους ανθρώπους που βρίσκονται στην πόρτα ενός νυχτερινού κέντρου ή κάποιους που αναφέρουν συνεχεια πως έχουν πολλές γνωριμίες . Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι αλήθεια .

 

Οι Δημόσιες Σχέσεις είναι επιστήμη , εφαρμοσμένη της Κοινωνιολογίας και της Ψυχολογίας . Εδραιώθηκε από τον ψυχίατρο Έντουαρντ Μπερνάις ο οποίος απέδειξε πως με επικοινωνιακές μεθόδους μπορεί να επιτευχθεί αλλαγή στη συμπεριφορά .

Η μεθοδολογία του γένησε την επιστήμη του Management, αφού βέβαια προηγείται χρονικά η γέννηση των Δημοσίων Σχέσεων , όπως ο ίδιος ονόμασε την επιστήμη αυτή .

 

 

Γιατί να αποκτήσετε αυτό το βιβλίο ;

1. Είναι το πρώτο βιβλίο στην Ελληνική βιβλιογραφία που αναφέρεται στο πως αποκτά μία επιχείρηση με συγκεκριμένο τρόπο , Αξίες και Αξία στην κοινωνία .
2. Η μέθοδος που προτείνει για να πετύχει μία επιχείρηση είναι ΑΛΑΝΘΑΣΤΗ .
3. Θα σας δώσει ιδέες για να πράξετε αυτό που πρέπει και ενδεχομένως λείπει από την επιχείρηση σας
4. Θα διαπιστώσετε τι ακριβώς συμβαίνει και  λέμε ,  « …. αυτή η επιχείρηση με τραβάει……» .
5. Θα διαβάσετε παραδείγματα επιχειρήσεων  που ευημερούν . Γιατί και πως .
6. Για να εντοπίσετε τις μεθόδους με τις οποίες θα μιλούν οι πάντες για εσάς και την επιχείρηση σας και να την αγαπούν όπως και τους ανθρώπους της .
7. Είναι γραμμένο απλά και κατανοητά .
8. Δεν αναφέρει δυσνόητες , ορολογίες που έρχονται και παρέρχονται αλλά δίνει συμβουλές οι οποίες μπορούν να ακολουθηθούν από κάθε επιχείρηση και με ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ακρίβεια οδηγούν σε ευημερία .

Σκοπός του βιβλίου :

Να βοηθήσει  εργαζόμενους και επιχειρηματίες να κάνουν ανθρωποκεντρικές τις επιχειρήσεις τους με εξαιρετική εικόνα και καλή φήμη .

Τι εννοούμε στο βιβλίο όταν λέμε ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ :

Εννοούμε κάθε μεγέθους επιχείρηση .

• Μεγάλες με παγκόσμια δράση . Ναυτιλιακές – Τραπεζικούς οργανισμούς – ένδυσης – εστίασης – υγείας – αυτοκινητοβιομηχανίες – Κρατικοί – Δημόσιοι Οργανισμοί .
• Μεσσαίες . Οικογενειακές επιχειρήσεις – υπηρεσιών – βιοτεχνίες – εταιρείες επικοινωνίας – επιχειρήσεις λιανεμπορίου .
• Μικρές επιχειρήσεις της καθημερινότητας μας .

Ποιά είναι τα σημεία κλειδιά του Βιβλίου Εταιρική Εικόνα :

• Εταιρική Ταυτότητα – Εταιρική Εικόνα – Εταιρική Φήμη – Εταιρική Επικοινωνία .
• Βranding – Super Brand .
• Eικόνα Χώρας .
• Εταιρική Κουλτούρα – Εταιρικό Όραμα .
• Η πρώτη εντύπωση – Image Making .
• Οργανόγραμμα επιχείρησης .
• ΑΞΙΑΚΗ ΒΑΣΗ ή ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ .
• Στρατηγική σαφής = σίγουρη επιτυχία .
• Ενδείξεις – εταιρικά προβλήματα – υλοποίηση επίλυσης τους .
• Ποιοτική έρευνα – Focus Group – Συνέντευξη σε Βάθος .
• Αφεντικό είναι ο πελάτης .
• Τηλεφωνική επικοινωνία .
• Test βαθμού εξυπηρέτησης συνεργατών .
• Διαχείριση Εταιρικής Φήμης .
• Ηλεκτρονική φήμη .
• Στρατηγική διοργάνωση εκδηλώσεων .Πίνακας με τις πιό γνωστές εκδηλώσεις , γιατί ; πότε; Που ; και πως διοργανώνονται .
• Επικοινωνιακή Διαχείριση Κρίσεων . Τα ΜΜΕ δεν διαμορφώνουν την Εικόνα των επιχειρήσεων . Την δημιουργούν οι ίδιες οι επιχειρήσεις .

Βιβλίο :

Εταιρική Εικόνα . Γιώργος Παπατριανταφύλλου . Εκδόσεις Αθ. Σταμούλης 2011 .Τιμή 13 ευρώ .

Κυκλοφόρησε και  βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία  το νέο βιβλίο του Γιώργου Παπατριανταφύλλου , ΕΤΑΙΡΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ .

Ένα βιβλίο απόλυτα απαραίτητο σε κάθε επιχείρηση – οργανισμό .Ο συγγραφέας υποστηρίζει με ήθος και πάθος πως οι εταιρείες που επιβιώνουν και προοδεύουν είναι αυτές που πάνω απ΄όλα τοποθετούν τον άνθρωπο , εντός και εκτός αυτών .

• Συναρπαστικές αναφορές σε επανατοποθετήσεις εταιρειών και χωρών .
• Εισαγωγή για πρώτη φορά στην Ελληνική βιβλιογραφία της έννοιας της αξιακής βάσης .
• Σαφέστατοι ορισμοί για την Εταιρική Εικόνα – Εταιρική Φήμη – Εταιρική Κουλτούρα – Όραμα .

Τον πρόλογο έχει γράψει η καθηγήτρια του Παντείου Πανεπιστημίου, στο τμήμα Επικοινωνίας , Μέσων και Πολιτισμού ,  Δρ. Νάνσυ Μαλλέρου .

Περιλαμβάνονται :

• Mελέτες περίπτωσης ( αληθινά συμβάντα ) εταιρειών και οργανισμών και χωρών σχετικά με τη δύναμη της Εταιρικής Εικόνας  .
• Ένας πίνακας με 16 Εταιρικά προβλήματα , τις επιδράσεις αυτών στις επιχειρησεις , τις ενέργειες που πρέπει να γίνουν , η μορφή έρευνας που πρέπει να ακολουθηθεί και ο επιδιωκόμενος στόχος .
• Ένας πίνακας με τις 16 πιό συχνές εκδηλώσεις , γιατί αυτές διοργανώνονται , πότε , που και πως ;
• Δύο test προσαρμοσμένα στις ανάγκες της κάθε εταιρείας .
• Το πρώτο ονομάζεται Πολυεπίεδο Διαγνωστικό Μοντέλο Εξυπηρέτησης Συνεργατών . Μελετά κάθε λεπτομέρεια που σχετίζεται με την Εξυπηρέτηση και την βαθμολογεί . Στο τέλος υπάρχει ο πίνακας με το score και τις διάφορες κατηγορίες ώστε κάθε εταιρεία να μπορέσει να διαπιστώσει σε ποιό επίπεδο βρίσκεται η εξυπηρέτηση πρός τους συνεργάτες της .Ένα test πραγματικό εργαλείο .
• Το δεύτερο ονομάζεται Μοντέλο Πρόβλεψης Κρίσεων και μελετά όλους τους τομείς κινδύνων – πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων . Στο τέλος υπάρχει ο πίνακας με το score όπου κάθε εταιρεία θα μπορέσει να διαπιστώσει πόσο κοντά ή μακριά βρίσκεται και από ποιά κατηγορία κρίσεων και ποιά μέτρα πρέπει άμεσα να λάβει για αποτελεσματική διαχείριση .
• Έρευνα για τη δομή των ομαδικών mail .Πόσο αληθινά είναι , πόσο επηρρεάζουν , ποιόςο βαθμός διείσδυσης τους .

Κάποια από τα πιό χαρακτηριστικά κεφάλαια του βιβλίου :

• Eταιρική Εικόνα
• Εταιρική Ταυτότητα .
• Εταιρική Φήμη .
• Εταιρική Επικοινωνία .
• Εταιρεία Πρότυπο – Super Brand .
• Branding .
• Εικόνα Χώρας – Nation Branding .
• Aναγνωρισιμότητα .
• Εταιρική Κουλτούρα – Εταιρικό Όραμα .
• Εσωτερική Εταιρική Δομή – Οργανόγραμμα – Mangement και Στύλ Διοίκησης .
• Αξιακή βάση – Αξιακή Αρχιτεκτονική .
• Εταιρική Στρατηγική .
• Ποιοτική και ποσοτική έρευνα .
• Πελατοκεντρική Εταιρική Στρατηγική .
• Επιχειρηματική Καιννοτομία .
• Ηλεκτρονική Φήμη με συναρπαστικά στοιχεία για την επιρροή του διαδικτύου στην Εταιρική Εικόνα .
• Διαχείριση της Εταιρικής Φήμης .
• Η αλλαγή στον τρόπο σκέψης
• Η σημασία των εκδηλώσεων στην Εταιρική Φήμη .
• Διαχείριση Κρίσεων και Εταιρική Φήμη .
• ΜΜΕ και διαχείριση της Εταιρικής Εικόνας και Φήμης .
• Image Making .
• Οργανόγραμμα .
• Σχεδιασμός Στρατηγικής .
• Επιχειρηματική Καινοτομία .
• Διαχείριση της εταιρικής φήμης .
• Ηλεκτρονική Φήμη .
• Διαχείριση κρίσεων .

Πως θα σας βοηθήσει αυτό το βιβλίο :

• Τα στελέχη να διακριθούν στις εταιρείες τους , σχεδιάζοντας νέες καινοτόμες στρατηγικές .
• Μία νεοσύστατη επιχείρηση να « χτιστεί »  σε γερά θεμέλια και να πετύχει τους στόχους της .
• Κάθε επιχείρηση να κάνει επανεκκίνηση και να προβάλλει τις αξίες της .
• Κάθε εργαζόμενο να κατανοήσει την αξία της ανθρώπινης επικοινωνίας .
• Κάθε επιχείρηση να στραφεί στους ανθρώπους της και να προσφέρει στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της περιβάλλον αξίες , κερδίζοντας τη εμπιστοσύνη όλων των κοινών της .

Το όραμα του συγγραφέα είναι εξανθρωπισμός των επιχειρήσεων , ανθρώπινες αξίες ήθος , σεβασμός , ειλικρίνια , ακεραιότητα και αληθινό ενδιαφέρον των εργαζομένων για τους συνεργάτες τους .

Περισσότερες πληροφορίες στο www.papatriantafillou.com  

Σε όλα τα βιλιοπωλεία :

1. Παπασωτηρίου .
2. Ελευθερουδάκης .
3. Public .
4. Hλεκτρονικά στο www.perizitito.gr

O πρόλογος του συγγραφέα , όπως είναι στο βιβλίο Εταιρική Εικόνα .

H ψυχολογία είναι ένας καθοριστικός παράγοντας στην ανθρώπινη συμπεριφορά .Οικονομικά δεδομένα,  αγοραστικές συνήθειες , καθημερινές μας αποφάσεις καθορίζονται από το πως αισθανόμαστε , τι πιστεύουμε και ποιά η γνώμη μας για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που τελικά επιλέγουμε   .

Οι εταιρείες και οι οργανισμοί οφείλουν να έχουν ως προτεραιότητα τον ανθρώπινο παράγοντα , τόσο στο εσωτερικό  όσο και στο εξωτερικό τους περιβάλλον .

Καθοριστικό ρόλο παίζουν οι ανθρώπινες αξίες . Η ψυχολογία διαμορφώνεται από αυτές .Η εμπιστοσύνη ενός ανθρώπου πρός έναν οργανισμό ή μία εταιρεία δεν μπορεί να επιβληθεί αλλά ούτε και να «τοποθετηθεί» στον εσωτερικό του κόσμο  με οποιαδήποτε προωθητική ή άλλη επικοινωνιακή μέθοδο .Η εμπιστοσύνη όμως μπορεί να κερδηθεί όταν ο άνθρωπος αυτός διαπιστώσει πως η εταιρεία ή ο οργανισμός πιστεύουν σε αυτόν , ασχολούνται με αυτόν , του προσφέρουν εμπειρίες εργάζονται  για το καλό του .

Οι εταιρείες και οι οργανισμοί , δεν είναι ούτε ο υλικός τους εξοπλισμός , ούτε τα γραφεία τους , ούτε οι υπολογιστές τους .

Οι επιχειρήσεις , είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι τους .Αυτοί πρέπει να πεισθούν πως η συμπεριφορά τους , οι πράξεις τους , τα λόγια τους , το ελεικρινές τους ενδιαφέρον οι αξίες τους ευρύτερα καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα τους αντιμετωπίσουν όλες οι ομάδες με τις οποίες επικοινωνούν εντός και εκτός επιχείρησης .

Κάθε επιχείρηση οφείλει να οικοδομείται πάνω σε μία βάση – πλατφόρμα – αξιών . Αυτό θα πρέπει να είναι το πρώτο στοιχείο της ύπαρξης και της δημιουργίας τους .

Η έννοια του ανταγωνισμού όταν αυτός  προσπαθεί να περιορίσει μεγέθη από μία επιχείρηση , μεταφέροντας τα σε μία άλλη είναι παρωχημένη και οδηγεί σε μία διαρκή αντιπαράθεση αφήνοντας εκτός τις αξίες , τον αυτοσεβασμό και τον σεβασμό ευρύτερα ,δημιουργεί εντάσεις και κακή ψυχολογία με ανεξέλεγκτες συνέπειες .

Οι επιχειρήσεις δεν πρέπει να σχεδιάζουν τη στρατηγική τους με βάση την αρπαγή μεριδίου από άλλες . Πρέπει να σχεδιάζουν τη στρατηγική τους με αξίες , ήθος και πάθος με ειλικρινές ενδιαφέρον για την κοινωνία και τους ανθρώπους και τότε ανεξάρτητα απο το τι κάνουν οι άλλες επιχειρήσεις , αυτές πάντα θα προοδεύουν και θα ευημερούν .

 

Αυτό το βιβλίο ,  θα βοηθήσει  επαγγελματίες σε κάθε επαγγελματική βαθμίδα και σε κάθε τύπο επιχείρησης, φοιτητές αλλά και κάθε πολίτη  να σκεφτούν και ακολούθως να πράξουν το αυτονόητο . Την εφαρμογή των ανθρώπινων αξιών .

Η επιτυχία σε όλα τα επίπεδα κάθε επιχείρησης , εξαρτάται αποκλειστικά απο την εφαρμογή – εφόσον είναι μέρος της δομής τους – των ανθρωπίνων αξιών .

 

Έρευνα – μελέτη – πείραμα , του Γιώργου Παπατριανταφύλλου .

 

Περίτρανα αποδεικνύεται για μία ακόμα φορά η αναγκαιότητα των Δημοσίων Σχέσεων .

 

Την εικόνα και τη φήμη των επιχειρήσεων δημιουργεί στρατηγικά ( την αληθινή εικόνα ποτέ ψευδή ) και διαχειρίζεται ένα καλά δομημένο τμήμα Δημοσίων Σχέσεων , με καταρτισμένους και εκπαιδευμένους συμβούλους Δημοσίων Σχέσεων ( διαβάστε το βιβλίο Εταιρική Εικόνα εκδ. Σταμούλης 2011 http://bit.ly/isfugO ).

 

Ο Σύμβουλος Δημοσίων Σχέσεων είναι επιστήμων και παράγει εξαιρετικά σπουδαίο έργο για τις επιχειρήσεις και την κοινωνία .

 

Οι Δημόσιες Σχέσεις διαμορφώνουν και παρουσιάζουν την πραγματική εικόνα της επιχείρησης , όπως είναι και μία κυβέρνηση . Γιατί στην ουσία κάθε κυβέρνηση  ( και κατά συνέπεια το κράτος ) είναι μία επιχείρηση και οφείλει να διέπεται ακριβώς από τη λογική του Management μιας επιχείρησης .Μόνο τότε θα πετύχει τους στόχους της ( εάν αυτοί υπάρχουν ) .

 

 

Αυτό είναι και ένα απο τα μεγαλύτερα προβλήματα του κράτους σήμερα . Ποιός πολιτικός θα διοικούσε μία δική του ( ιδιωτική ) επιχείρηση όπως διοικεί τις δημόσιες υπηρεσίες και οργανισμούς ; Κανένας . Εδώ και δεκαετίες .

 

Οι Δημόσιες Σχέσεις υποστηρίζουν απόλυτα τεκμηριωμένα πως κάθε κράτος πρέπει να διοικείται σαν επιχείρηση .

 

Ακριβώς στη λογική αυτή βασίζεται και η εφαρμογή των Δημοσίων Σχέσεων στο Πρόγραμμα – Media Relations ( δείτε αναλυτικά το πρόγραμμα στο βιβλίο Προγράμματα Δημοσίων Σχέσεων , εκδόσεις Σταμούλης 2008 http://bit.ly/mUBoXk ) .

 

Πολιτικοί αλλά και στελέχη πολλών επιχειρήσεων αναφέρουν πως  δήθεν ευθύνονται τα Μέσα Ενημέρωσης για την κακή εικόνα τους και τη δεινή θέση στην οποία βρίσκονται .

 

ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΛΑΘΟΣ .

 

Οι Δημόσιες Σχέσεις και οι καλά εκπαιδευμένοι σύμβουλοι Δημοσίων Σχέσεων , γνωρίζουν  πως για την όποια εικόνα Κυβερνήσεων και Επιχειρήσεων , ευθύνονται αποκλειστικά και μόνο οι άνθρωποι τους  .

 

Στο ερώτημα , ΤΑ ΜΜΕ διαμορφώνουν την κοινή γνώμη και την εικόνα των κυβερνήσεων και των επιχειρήσεων , η απάντηση είναι ΟΧΙ – ΟΧΙ – ΟΧΙ .

 

 

 

Πείραμα :

 

Στα τμήματα στα οποία διδάσκω Δημόσιες Σχέσεις , πραγματοποιώ το ακόλουθο πείραμα .

 

 

Το σενάριο :

 

Το αεροσκάφος μίας Αεροπορκής Εταιρείας συντρίβεται και πιθανότατα πλήρωμα και επιβάτες είναι όλοι νεκροί .

 

Εγώ υποδύεμαι τον  Εκπρόσωπο Ενημέρωσης (   στην κυβέρνηση ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος ) μέσα σε λίγες ώρες οφείλει να δώσει ενημέρωση και να διαθέσει όλα τα στοιχεία που υπάρχουν καθώς και μέσω της ειλικρίνιας , του ήθους και του ανθρωπισμού να απαντήσει σε κάθε ερώτημα ( λεπτομερής καταγραφή της Επικοινωνιακής Διαχείρισης Κρίσεων- Crisis Communication Management ,στο βιβλίο Εταιρική Εικόνα , εκδόσεις Σταμούλης 2011 http://bit.ly/isfugO ) .

 

Στην κατάμεστη απο δημοσιογράφους ( τους οποίους υποδύονται στην αίθουσα οι φοιτητές μου ) καταφθάνει ο εκπρόσωπος .

 

 

ΡΟΛΟΣ 1 :

 

Ο Εκπρόσωπος ( τον οποίο υποδύομαι πάλι εγώ ) μπαίνει στην αίθουσα , με κατεβασμένο πρόσωπο ως υποκριτής δήθεν κλαίει , είναι στενοχωρημένος ( στην ουσία κοροιδεύει ) .

 

Όταν τίθεται στη διάθεση των δημοσιογράφων για ερωτήσεις , είναι απότομος – μιλά άσχημα – επιθετικά – ανάγωγα και στην ουσία δεν δίνει (όχι ανεπαρκείς) καθόλου απαντήσεις   .

 

ΡΟΛΟΣ 2 :

 

O Εκπρόσωπος μπαίνει στην αίθουσα με ενσυναίσθηση , έχει τον απόλυτο έλεγχο , είναι ψύχραιμος παρά την τραγωδία .

 

Δείχνει απόλυτη ειλικρίνεια . Απαντά σε όλες τις ερωτήσεις με ευγένεια , διοχετεύει απαντήσεις , δίνει όλες τις πληροφορίες που διαθέτει και αποδέχεται κάθε ευθύνη της εταιρείας με ήθος και συνέπεια .

 

 

ΣΤΑΔΙΟ 2 :

 

Εγώ υποδύομαι τον παρουσιαστή του κεντρικού δελτίου ειδήσεων όπου πρώτη είδηση είναι η τραγωδία του αεροσκάφους .

 

Δύο φοιτητές υποδύονται τους δημοσιογράφους που έχουν παρακολουθήσει  ο πρώτος την πρώτη συνέντευξη τύπου και ο δεύτερος τη δεύτερη .

 

 

Ο πρώτος φοιτητής συνδέεται με το κεντρικό δελτίο και παρουσιάζει μία κάκιστη και ζοφερή εικόνα τόσο για τον εκπρόσωπο όσο και για την εταιρεία του ενώ ο δεύτερος παρουσιάζει για το ίδιο συμβάν μία εξαιρετική εικόνα για τον εκπρόσωπο και την εταιρεία του .

 Δηλαδή , ΠΡΟΣΕΞΤΕ !

 

Οι Δημοσιογράφοι μεταφέρουν την εικόνα αυτήν ακριβώς που βλέπουν και είναι προιόν της διαχείρισης του εκπροσώπου ( ανθρώπου ) της εταιρείας .Εκφράζουν ακριβώς τα συναισθήματα αυτά τα οποία ο άνθρωπος – εκπρόσωπος τους μετέφερε .

ΌΤΙ ΕΙΔΑΝ – ΕΙΠΑΝ .

ΟΤΙ ΕΝΟΙΩΣΑΝ ΤΟ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ .

ΕΞΕΦΡΑΣΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ .

 

Σκεφτείτε το λογικά . Ποιός τελικά διαμορφώνει την εικόνα ;

 

Τα Μέσα Ενημέρωσης ή οι ίδιοι οι εκπρόσωποι ;

 

 

Στο ερώτημα :

 

« Τι είναι αυτά που λέτε ; οι δημοσιογράφοι και τα ΜΜΕ έχουν συμφέροντα και κατευθύνουν όπου θέλουν την ενημέρωση».

 

Η απάντηση είναι :

 

Δεν μπορεί κανένας δημοσιογράφος και κανένα Μέσο Ενημέρωσης να παραποιούν την αλήθεια γιατί αυτό γίνεται αντιληπτό από την κοινωνία η οποία θα τους απορρίψει .Μπορούν όμως να δημιουργούν σενάρια και ιστορίες και να δίνουν προεκτάσεις όταν βέβαια δεν υπάρχει ενημέρωση έγκυρα και με ειλικρίνεια .

 

 

 Οι Δημόσιες Σχέσεις είναι ήθος – συνέπεια – ειλικρίνεια – ανθρωπισμός .΄

 

Ποιό είναι το κλειδί ; Ενημέρωση , δηλαδή να δοθούν από τα επίσημα χείλη όλες οι πληροφορίες οι οποίες δεν θα επιτρέψουν τη διάδοση φημών και ψιθύρων .Έτσι κάθε δημοσιογράφος θα έχει πλούσιο υλικό και θα είναι το επίσημο .Εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούν να αφηγούνται δημοσιογράφοι και κοινή γνώμη , ιστορίες δικής τους επινόησης , γιατί θα έχουν την πραγματική επίσημη ιστορία .

Επίσης η διαρκής ενημέρωση , προσδίδει αίσθημα ασφάλειας – σιγουριάς και ελέγχου

 

Οι Δημόσιες Σχέσεις είναι πληροφόρηση .

 

 

Κύριοι  των κυβερνήσεων αλλά και αγαπητοί CEO διευθύνοντες σύμβουλοι και στελέχη επιχειρήσεων , το πρόβλημα δεν είναι πως τα Μέσα Ενημέρωσης σας καταστρέφουν την εικόνα . Το πρόβλημα είναι πως απέναντι στα Μέσα Ενημέρωσης καταστρέφεται εσείς οι ίδιοι και τα στελέχη σας την εικόνα της επιχείρησης και των ανθρώπων της .

 

Οι πολίτες δεν βλέπουν τι γίνεται μεταξύ επιχειρήσεων και Μέσων Ενημέρωσης βλέπουν μόνο τις περιγραφές των Μέσων Ενημέρωσης .

Συνεπώς δίκαια δημιουργείται η εντύπωση πως τα Μέσα Ενημέρωσης διαμορφώνουν την εικονα των επιχειρήσεων , γιατί οι άνθρωποι ( η κοινή γνώμη ως τηλεθεατές – ακροατές – αναγνώστες – χρήστες internet ) , βλέπουν , ακούνε , διαβάζουν τα Μέσα Ενημέρωσης χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς έχει συμβεί στη σχέση επιχείρησης – Μέσων Ενημέρωσης .

 

Δεν είναι ορατοί οι κακοί τρόποι και οι απαράδεκτες πρακτικές των επιχειρήσεων .

 

 

Οι Δημόσιες Σχέσεις γνωρίζουν καλύτερα από κάθε άλλη ειδικότητα πως η έλλειψη ενημέρωσης δημιουργεί ιστορίες – φήμες και αυτές με τη σειρά τους δημιουργούν απόψεις – στάσεις και αρνητικές συμπεριφορές .